การเรียนรู้แบบลงมือทําอาจจะยุ่งเหยิงได้บ้าง

ตอนที่ลูกสาวและลูกชายยังเล็ก เราใช้เวลาทําคุกกี้และสร้างความทรงจําระหว่างทางมีทั้งความยุ่งเหยิงแต่ก็เป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่ยอดเยี่ยมตอนนี้ฉันชอบสอนบทเรียนโภชนาการตั้งแต่อนุบาล^{ถึงเกรด 8} ที่โปรแกรมหลังเลิกเรียนของ ISU Extension and Outreach

เราเรียนรู้วิธีทําขนมที่มีคุณค่าทางโภชนาการด้วยกันคุณยายของฉันเคยทําอาหารด้วยหยิบมือนี้เล็กน้อยและนิดหน่อย และมันก็ออกมาอร่อยเสมอเด็กๆ กําลังเรียนรู้ว่าการวัดปริมาณบางครั้งก็ส่งผลต่อสูตรอาหารได้หนึ่งในสูตรโปรดของนักเรียนคือ แพนเค้กข้าวโอ๊ตเมื่อทําสูตรนี้ พวกเขาจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับปริมาณแบบแห้งและแบบน้ํา ว่าควรใช้ถ้วยอะไรในแต่ละชนิด วิธีอ่านสูตร และความหมายของตัวย่อแต่ละคํา C สําหรับถ้วย, T สําหรับช้อนโต๊ะ, T สําหรับช้อนชา เป็นต้น

หลังจากอ่านสูตรด้วยกัน พวกเขาจะได้รับวัตถุดิบและเครื่องมือทั้งหมดสําหรับการทํางานเป็นกลุ่มเล็ก ๆวิธีการลงมือทําแบบนี้สามารถสนุกและให้ความรู้การฝึกคณิตศาสตร์ในครัวและการแปลงแป้งเป็นการผจญภัยในการเรียนรู้เรามักจะมีส่วนผสมหก และกลุ่มอาจมีความข้นของแป้งที่แตกต่างกัน ซึ่งเราเรียนรู้วิธีแก้ไขพวกเขาชอบที่จะผสม เท พลิก และเพลิดเพลินกับแพนเค้กที่มีน้ําเชื่อมและผลไม้สดหลังจากเรียนร่วมกันหลายสัปดาห์ เด็กๆ จะเพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับโภชนาการและทักษะการทําอาหาร รวมถึงเรียนรู้วิธีทําความสะอาดคราบสกปรกสักสองสามชิ้น

การให้ความรู้และสร้างความทรงจํากับนักเรียนเป็นเรื่องดี แต่การสร้างความทรงจําและความยุ่งเหยิงเล็ก ๆ น้อย ๆ ในครัวกับหลาน ๆ คือสิ่งที่ดีที่สุดคราบหกสามารถทําความสะอาดได้ แต่ความทรงจําจะอยู่กับเราตลอดชีวิตคุกกี้ที่ฉันเคยทํากับลูก ๆ ตอนนี้ฉันทํากับหลาน ๆ และความทรงจําเหล่านั้นยิ่งดีขึ้นไปอีก

บทความนี้เขียนโดย Julie Carstens

จูลี่เป็นคุณยาย แม่ และครูด้านโภชนาการที่เชี่ยวชาญในการส่งเสริมความมั่นใจในการทําอาหาร